OFICJALNA STRONA KLUBU

Historia - ZKS Stal Rzeszów

Pierwsza drużyna bokserska Naszego Klubu zaczęła się kształtować praktycznie od sierpnia 1944 roku, w którymś z pustych mieszkań nad osiedlowym sklepem „Szpary”. Wówczas jeszcze nikt nie planował budowy profesjonalnej drużyny. Wszystko rozpoczęło się od organizowania sprzętu różnymi metodami, warto nadmienić, że jedne z pierwszych par rękawic zdobył dla grupy zapaleńców któryś z byłych, przedwojennych pięściarzy Resovii, do tego doszły improwizowane skakanki, worki treningowe z brezentowych worków o przeznaczeniu wojskowym. Trenowano z takim zapałem, że w sklepie na dole tynk sypał się na półki. Jako miejsce pierwszych pokazów sportowych zmagań wymienia się barak mieszczący się przy Wyższej Szkole Inżynierskiej, którymi to pokazami zawodnicy wspierali także inne swoje pasje. Częstym zjawiskiem było uprawianie kilku dyscyplin sportu jednocześnie w fazie tworzenia Klubu przez samych pracowników Państwowych Zakładów Lotniczych. Archiwa Klubowe odnotowują, iż pomysłodawcą całego przedsięwzięcia był Paweł Drożdżyński (były pracownik Zakładów Hipolita Cegielskiego w Poznaniu), którego wojenne losy sprowadziły do Rzeszowa, gdzie następnie osiadł, znajdując zatrudnienie w PZL. Paweł Drożdżyński dzięki kontaktom osobistym zarysował pierwszą kadrę zespołu bokserskiego PZL „Lotnik”, do treningów zaprosił on pięściarzy z Zakładów Cegielskiego; Kazimierza Bednarczyka, Jana Kazimierskiego, Juliana Sudoła, Stanisława Żaka. Obok nich w treningach uczestniczyli też pracownicy PZL: Klaczkowski, Napieracz, Kamler, Dąbrowski. Należy tu także wymienić przedwojennego mistrza Polski i trenera boksu z Poznania – Józefa Konarzewskiego.

W późniejszym czasie – po premierowym występie zespołu w styczniu 1945 roku w Lublinie z Reprezentacją Wojska Polskiego do jego kadry dołączyli kolejni zawodnicy: Remigiusz Śliwiński i Adam Lubiński. Liderzy zespołu, obok pilnych treningów swoje wysiłki skoncentrowali na nawiązaniu kontaktów z podobnymi, „czynnymi” grupami bokserskimi. Wartym podkreślenia jest, że ZKS „Stal” niemal od samego początku swojego istnienia, związany był z przemysłem wysokich technologii, dzięki aktywnemu wsparciu idei Klubu przez WSK “PZL” Rzeszów, co znalazło swoje odzwierciedlenie w jego herbie. Już podczas pierwszego walnego zebrania członków Klubu przyjęto, że jego barwami będą barwy biało – niebieskie (na niebieskich koszulkach pojawił się napis “PZL”). W roku 1949 – po zmianie nazwy klubu – napis ten zniknął, a w jego miejsce pojawił się stylizowany emblemat z literą „S”. Klub w owym czasie przyjął także odznakę federacji „Stal” w formie kwadratu o wymiarach 10×10, na zwieńczeniu którego, znajdował się fragment koła zębatego. Emblemat ten jak i barwy używany był przez klub aż do jesieni roku 1956. Pierwszy złoty medal dla ZKS Stal Rzeszów zdobyli również bokserzy, a wywalczył go Kazimierz Rzeźnikiewicz w 1957 roku. W 1969 roku nastąpił awans pięściarzy do II ligii, a rok później Zbigniew Osztab został srebrnym medalistą Młodzieżowych Mistrzostw Europy. Takim samym wynikiem, tyle że z 1972 roku z Bukaresztu mogą pochwalić się Stanisław Osetkowski i Walenty Wójcik. Ogromny sukces miał miejsce w roku 1977, gdy pięściarze awansowali do pierwszej ligii po raz pierwszy. W 1979 roku Aleksander Brydak startował na Mistrzostwach Europy, natomiast w 1981 Bogdan Maczuga wywalczył w Tempere  brązowy medal Mistrzostw Europy.

Po kilkunastu latach przerwy sekcja bokserska została reaktywowana w 2013 roku.

SPONSORZY

Miejsce na Twoją reklamę

PATRONI MEDIALNI